Uczuciowość wyższa.

Uczuciowość wyższa (intelektualizowana, intencjonalna, determinująca) wiąże się czynnościowo z rozwojem płatów czołowych i jest nabytkiem filogenetycznym najmłodszym, mianowicie par excellence człowieczym. Obok najwyższych form myślenia, za które uważa się myślenie przyczynowo-logiczne i abstrakcyjne uczuciowość wyższa (poprawnie: najwyższa) stała się podstawą twórczości kulturalnej, możliwej tylko u człowieka. Zaciekawienie teoretyczno-naukowe, przyjaźń, miłość uwznioślona (sublimowana), uczucia patriotyczne, społeczne, estetyczno-artystyczne, wstydliwość, zamiłowanie do czystości i ładu, obrzydzenie w zetknięciu z brudem fizycznym lub moralnym, uczucia moralne, religijne, poczucie wzniosłości, radość twórcza, poczucie obowiązku i sprawiedliwości, przekonania światopoglądowe, uczucia humanitarne, uczucia jedności międzynarodowej i ogólnoludzkiej, uczucie krzywdy moralnej, zadowolenie z prawdy i cierpienie z powodu nieprawdy, poczucie komizmu, współczucie – oto przykłady uczuć najwyższych. Niektóre z nich pojęciowo zachodzą na siebie. Na próżno szukalibyśmy ich poważnych odpowiedników w świecie zwierzęcym, chociaż istnieją archaiczne prototypy poszczególnych uczuć. Nie można też zaprzeczyć ciągłości rozwojowej homologicznych uczuć archaicznych i wyższych, tak jak nie można zaprzeczyć ciągłości ewolucyjnej płatów czołowych i pozaczołowych mózgu. Fakt ich pokrewieństwa genetycznego nie przeczy zresztą zasadzie, że chodzi tu o nowe, czysto człowiecze jakości psychiczne, powstałe dialektycznie z warunków ilościowych. Aby poprzestać tylko na jednym przykładzie, wystarczy przytoczyć tutaj miłość uwzniośloną, a więc oderwaną od popędu płciowego. Aczkolwiek poeci i powieścio-pisarze przeważnie dostarczają zupełnie błędnych, przesadnych, dowolnych lub zmyślonych opisów tego zjawiska, to jednak nie ulega wątpliwości, że u ludzi normalnych istnieje tego rodzaju miłość. Jej genetyczny związek z popędem płciowym nie ulega najmniejszej wątpliwości, choć nie są tego zdania poeci i idealistyczni moralizatorzy. Dowodów na związek genetyczny miłości z popędem płciowym przytoczyć można bez liku. Wystarczy powołać się na fakt, że właściwość wzbudzania miłości posiadają osobniki młode i kształtne, podczas gdy stare, brzydkie i ułomne właściwości tej nie posiadają. [patrz też: wybielanie warg sromowych, anatomia palpacyjna, tworzenie stron internetowych Sandomierz]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: anatomia palpacyjna tworzenie stron internetowych Sandomierz wybielanie warg sromowych