Uczucia posiadaja rozmaite natezenie (intensywnosc),

Uczucia posiadają rozmaite natężenie (intensywność), jednakże nie da się dla stopnia tego natężenia znaleźć obiektywnego miernika. Trudność leży w tym, że uczucia są stanami podmiotowymi, przeżywanymi przez każdego człowieka z osobna. Niepodobna więc stany te zestawiać i porównywać dla znalezienia przedmiotowego wzorca czy miary. I tutaj psychologia doświadczalna próbowała, tak jak co do wrażeń, znaleźć liczbowy wyraz natężenia uczuć. Kosztując np. naj słabsze rozcieńcze- nia roztworu cukru dochodzimy do tego stężenia, które zaczyna być przyjemne. Stopniując tak dalej, dojdziemy do stężenia wywołującego przykrość .. Mówimy tu o progu przyjemności i przykrości. Podobne doświadczenia można robić z zimną i gorącą wodą, ze słabym i silnym światłem, z muzyką cichą i hałaśliwą itd. Można w ten sposób oznaczać dolny i górny próg przyjemności i przykrości. Wzrastająca ponad miarę rozkosz zamienia się w pewnym momencie w ból. Ból zbyt silny prze- staje w końcu narastać. Narastanie przyjemności i jej stopniowe przechodzenie w przykrość coraz bardziej się pogłębiającą aż do osiągnięcia górnego progu można przedstawić graficznie. Jest to tzw. krzywa Lehmanna. Wzdłuż prostej O, przedstawiającej rosnącą silę wrażenia, przebiega powyżej tej linii krzywa, której najwyższy punkt wyobraża górny próg przyjemności +. Krzywa ta opadając, niemal przecina punkt zerowy w miejscu X, aby przejść poniżej linii O w krzywą przy- krości (-). Krzywa wrażenia pierwotnie przykrego ma ten sam przebieg co krzywa stanowiąca dalszy ciąg wrażenia pierwotnie przyjemnego, osiągając w naj niższym punkcie górny próg przykrości. Schemat ten dla każdego rodzaju wrażeń ma inny- wygląd, że nie wspominamy już o indywidualnych różnicach. Ma on znaczenie tylko y ilustratywne i nie oddaje dokładnie wszystkich właściwości. Tak np. przecięcie się- krzywej z prostą zerową w punkcie X musiałoby oznaczać, że w pewnym momencie,. zanim się skończy przyjemność a zacznie przykrość, jest stan obojętności uczuci 0-• wej. W rzeczywistości tak nie jest, gdyż możliwe jest przeżywanie równocześnie i przyjemności i przykrości, i to w danym przypadku właśnie zachodzi. Nawet uczu-• cia wyższe zasadniczo sprzeczne mogą w ten sposób współistnieć. Zjawiska te w psy– chopatologii odgrywają jeszcze większą rolę niż w psychologii prawidłowej (ambiwa-• lencja). [patrz też: , bielizna nocna, Kabiny Sanitarne, Prywatne przedszkole Kraków ]

Tags: , ,

Comments are closed.