Jak opisać przyjemność?

Silną przyjemność opisują ludzie rozmaitymi słowami, które mają na celu uzmysłowić sensacje w rodzaju wzbierania w piersi jakby gorąca, jego rozlewania się i promieniowania ku górze, ku gardłu, wśród pogłębienia oddechów, kołatania serca, bezwiednych skurczów mięśni mimicznych i gry układu naczynioruchowego – wszystko to z trudnym do opanowania impulsem do wyrażenia wewnętrznych przeżyć oznakami zewnętrznymi, np. śmiechem, poruszaniem się, podskakiwaniem itd. Silna przykrość odczuwana bywa raczej jako chłodny skurcz w piersi, połączony z dławieniem w piersi i mrowieniem skóry pleców lub dreszczykami, przy czym zaciskają się szczęki, marszczy się czoło, przyspiesza tętno, czasem na chwilę wstrzymuje się oddech. Uczucia przyjemności i przykrości, gdy są bardzo silne, noszą nazwy rozkoszy i cierpienia. Opisane dopiero co podmiotowe sensacje mogą mieć rozmaity stopień nasilenia i rozmaite odmiany lokalizacyjne. Podmiotowe te przeżycia wyrażają się na zewnątrz. Nawet przy największej umiejętności opanowywania przedmiotowych oznak życia uczuciowego niektórych przejawów poskromić się nie da. Zmiany przedmiotowe towarzyszące uczuciom znaleźć można w zakresie narządów oddychania i krążenia. Uczucia podniecające powodują przyspieszenie tętna oraz przyspieszenie i pogłębienie oddechów. Strach zwłaszcza nagły, objawia się zblednięciem twarzy. Zmieszanie lub wstyd prowadzą do zarumienienia się. Gniew wywołuje u jednych zaczerwienienie twarzy, u innych zblednięcie z następnym zaczerwienieniem. Dalej uczucia przejawiają się w mimice i pantomimice, tj. wyrazowych ruchach całego ciała. Następnie znajdują wyraz w intonacji i barwie głosu pod postacią drżenia głosu, zatchnięcia, wzmocnienia jego siły lub przyciszenia oraz zmian modulacji. Silne uczucia przejawiają się czasem śmiechem lub płaczem. Darwin zwrócił uwagę na fakt, że u zwierząt uczucia również znajdują swój zewnętrzny wyraz, i to podobny jak u człowieka. Zewnętrzne oznaki uczuć spełniają u zwierząt ważne zadania w walce o byt. Rozzłoszczony pies, który warczy, szczerzy zęby, zjeża sierść i błyska oczyma, wygląda groźnie i przeraża przeciwnika. Zaloty miłosne i ich zewnętrzne oznaki spełniają u zwierząt również ważne zadanie biologiczne. Te same zjawiska u człowieka mogą być w wielu wypadkach oceniane jako atawistyczne pozostałości wcześniejszych okresów ewolucyjnych . [patrz też: olejek tamanu, olej lniany, olej makadamia, olej moringa]

Tags: , , ,

Comments are closed.