Posts Tagged ‘olejek moringa’

Zaburzenia orientacji w otoczeniu.

Tuesday, July 12th, 2016

Zaburzenia orientacji w otoczeniu i sytuacji bywają przeważnie wynikiem urojeń, jednakże zdarza się często, że z powodu daleko posuniętych zaburzeń pamięciowych chory nie rozpoznaje osób otaczających go, bierze je za osoby inne, nie orientuje się też w ogóle w sytuacji, w której się znajduje. W otępieniu starczym może się wiele przyczyn na to złożyć, nawet przyczyny czysto fizyczne, jak osłabienie wzroku i słuchu. Wskutek upośledzenia zdolności zapamiętywania w ciężkim zespole organicznym, np. w otępieniu starczym, chory może nie rozpoznać swoich własnych dzieci, o których istnieniu w ogóle zapomniał. Jeżeli luka pamięciowa w ten sposób powstała rozciągnie się na wiele dziesiątków lat, chory może się czuć przeniesiony w czasy, w sytuacje i w otoczenie sprzed pór wieku. Nic więc dziwnego, że nie rozumie co się dookoła niego dzieje, kto są otaczające go osoby, myli te osoby z innymi albo konfabulacyj nie je przeinacza. Dezorientacja w otoczeniu i sytuacji spowodowana zaburzeniami świadomości bywa tylko czasowa, z chwilą gdy ustąpi stan zamroczenia albo zamącenia, orientacja powraca i chory przeważnie może nawiązać poznawczo do okresu sprzed niepamięci. W stanie zamroczenia dezorientacja może posiadać pewną trwałość i konsekwencję dzięki ciągłości pamięciowej w okresie zmienionego sensorium. W zamroczeniach naprzemiennych ciągłość ta może się nawiązywać poprzez okresy remisji. Wówczas chory zapoznaje osoby otaczające go i przedmioty składające się na jego sytuację w ten sam sposób, jak to czynił w poprzednim zamroczeniu. Wiąże się to z naprzemiennym rozdwojeniem osobowości. Przy czystym sensorium, np. w psychozach schizofrenicznych, zapoznawanie otoczenia i sytuacji może posiadać jeszcze większą trwałość, chociaż równocześnie stwierdza się z zasady zjawisko podwójnej orientacji, wynikające ze współistniejących ze sobą w dziwnej zgodzie wytworów rozszczepienia osobowości. [patrz też: olejek moringa, olejek rycynowy, olejek makadamia, olej kokosowy]

Zaburzenia zdolności modulowania.

Tuesday, July 12th, 2016

Lepkość (viscositas), cecha uczuciowości epileptycznej, jest również zaburzeniem zdolności modulowania, chociaż podkreślony tu jest przede wszystkim moment wzmożonej trwałości uczucia. Studia nad tymi skrajnymi, patologicznymi przykładami dają nam wgląd w szerokie możliwości wahań, jakim podlega zdolność modulowania uczuciowości w prawidłowych warunkach, Pojęcie to jest bardzo ważne jako część składowa pojęcia temperamentu. Ekspresja życia uczuciowego, czyli zdolność jego przejawiania się, podlega również dużym wahaniom zarówno typologicznym, jak i indywidualnym. Dziecko i człowiek nieokrzesany nie zadają sobie trudu albo nie są zdolni pohamować się w uzewnętrznieniu swoich uczuć. Wychowanie i kultura zmuszają ludzi do nakładania sobie masek, co ma na celu ukrycie przed okiem otoczenia prawdziwych uczuć albo nieszczere udawanie uczuć bynajmniej nie przeżywanych. Im silniejszy afekt, tym trudniej pohamować jego zewnętrzny wyraz. Abstrahując od tych zjawisk obłudy i zakłamania, rozważyć trzeba prawidłową zdolność człowieka do samorzutnego przejawiania się życia uczuciowego. Normalnie zachodzi harmonia i równoległość między treścią przeżywanego uczucia a jego zewnętrznym wyrazem. U jednych typów uzewnętrznianie to bywa żywe i wyraziste, u innych ospałe i niewyraźne. Przeważnie nie mylimy się, osądzając z oglądu tych zewnętrznych przejawów i treść, i nasilenie przeżywanych przez danego osobnika uczuć. Za najwyrazistsze zwierciadło uczuciowości uchodzi mimika człowieka, w znacznie mniejszym stopniu pantornimika lub czysto fizjologiczne objawy. Pomijamy tutaj oczywiście wypowiedzi człowieka, indywidualne wahania tej równoległości np. między mimiką a treścią uczucia posiadają bardzo dużą amplitudę. Już w prawidłowych warunkach możliwe jest współistnienie sprzecznych uczuć (ambiwalencja). Równoczesne przeżywanie przyjemności i przykrości nie należy u normalnego człowieka do wyjątków. Drapiąc swędzące miejsce przeżywamy równocześnie przykrość i przyjemność, trudniejsze to jest do zauważenia, gdy chodzi o uczucia wyższe, zwłaszcza o uczucia rodzajowo pokrewne, np. równoczesne przeżywanie miłości i niechęci lub nienawiści do jednego i tego samego osobnika. Zjawiska ambiwalencji odgrywają w psychopatologii szczególnie doniosłą rolę. Można też zrozumieć trudności praktyczne, zarówno co do przypadków prawidłowych, jak i chorobliwych, w ocenie ambiwalentnych uczuć na podstawie oglądu mimiki, w której można się dopatrzeć przejawów jednego i drugiego z dwu ambiwalentnych uczuć. [patrz też: olejek moringa, olejek rycynowy, olejek makadamia, olej kokosowy]