Po rozpoznaniu zmian, wykrytych w

Po rozpoznaniu zmian, wykrytych w płucach, jako gruźliczych, po- wstaje pytanie, czy one są objawami czynnej sprawy gruźliczej (tubercuiosie pulmonum activa), czy tylko pozostałościami stałymi po przebytej gruźlicy. Za czynną sprawą gruźliczą przemawiają: l. wyraźne postępowanie zmian w płucach dające się stwierdzić podstawowymi metodami badania, a nieraz tylko metodą zdjęcr seryjnych promieniami rentgenowskimi; 2. prątki gruźlicy w plwocinie, w op łuczynach żołądkowych; 3. włókna sprężyste w plwocinie; 4. przyśpieszone opadanie krwinek przy braku innych spraw je wy- wołujących; oraz 5. toksemia gruźlicza, objawiająca się -stanami gorączkowymi, chu- dnięciem, niestrawnością gruźliczą (dyspepsia phthisica) itd. W okresie przycichnięcia sprawy, gdy te kryteria są niewyraźne, na- leży zarządzić systematyczne mierzenie ogólnej ciepłoty ciała przez pewien czas kilka razy na dobę w spoczynku i po wysiłkach fizycznych u kobiet zwłaszcza w okresie przedmiesiączkowym, miesiącz- kowym i zaraz po ukończeniu regularności. Stwierdzone w ten sposób utajone przedtem stany podgorączkowe przemawiają za czynnym okresem gruźlicy, pod warunkiem jednak, że dadzą się wyłączyć inne przyczyny stanów gorączkowych, W rozpoznaniu dopomagają także okresowe ba- dania szybkości opadania krwinek w krwi oraz odczyny tuberkulinowe, których ujemny wynik w pewnych warunkach wyłącza w ogóle istnienie zakażenia gruźliczego. Stwierdzenie, że chory miał w nie- dalekiej przeszłości świeżą zmianę gruźliczą w postaci np. zapalenia opłuc- .nej lub ogniska w płucu, nakazuje uznanie czynnego charakteru gruźlicy jeszcze przez kilka następnych lat, chociażby badanie nie wykrywało nowych ognisk. Anastazy Landau, Benedykt Glass i Aleksander Pruszczyński nadają duże zna- czenie dla określenia czynnego stanu zmian gruźliczych w płucu zmniejszeniu się pojemności życiowej płuc przy uwzględnieniu odczynu Biernackiego, a także czyn- ników wpływających w gruźlicy płuc na wynik badania spirometrycznego. Do takich czynników należą ograniczenie powierzchni oddechowej płuc wskutek zmian gruźli- czych w płucu, toksyczne ich oddziaływanie na zdrowy miąższ płucny, zrosty opłucne, bóle w klatce piersiowej, obawy przed krwiopluciem u osób skłonnych do tego i inne. Zmniejszenie pojemności życiowej płuc przy uwzględnieniu tych czynników ma przemawiać za sprawą czynną. Franciszek Gro er poleca dla określenia czynnego stanu gruźlicy badanie reaktyw. ności i wrażliwości ustroju. Jeżeli sprawa gruźlicza ma skłonność do cofania się, to przechodzi kolejno przez okres zatrzymania się sprawy (tuberculosis pulmonum stationaris), okres gruźlicy nieczynnej (tuberculosis pulmonum inactiva), gruźlicy utajonej (tuberculosis pul- -monum latens) i wreszcie gruźlicy wygojonej (tuberculosis pulmonum obsoleta). Wyraźnych granic między tymi okresami ustalić nie podobna. [patrz też: , magnez i witamina b6, Studnie głębinowe, kostiumy kąpielowe jednoczęściowe ]

Tags: , ,

Comments are closed.