Obok szkól na otwartym powietrzu,

Obok szkół na otwartym powietrzu, przeznaczonych dla dzieci zdro- wych z rodzin gruźliczych, walkę społeczną z gruźlicą w wieku deiecię- cym prowadzi się także przy pomocy osobnych zakładów – szkół, które mają za zadanie nie tylko zapobiegać, ale i leczyć gruźlicę. Są to pre- wentoria. Zakłady te, położone na wsi, przyjmują dzieci z dodatnim odczynem tuberkulinowym, nie gorączkujące, z wyleczalnymi i niezaraż- liwymi postaciami gruźlicy, usadowionej poza płucami, np. zgruźlicel gruczołową (tzw. zołzami), z pozostałościami po zapaleniu opłucnej (zrosty opłucne) itd. Natomiast nie przyjmuje się dzieci z gruźlicą płuc, gruźlicą kostno-stawową, wymagającą leczenia chirurgicznego, gruźlicą węzłów ropiejącą, wymagającą zabiegów chirurgicznych, a także dzieci, dotkniętych chorobą zaraźliwą, niewyrównaną wadą serca, zaburzeniami psychicznymi, padaczką, mimowolnym moczeniem. W prewentoriach zwraca się uwagę na odżywianie dzieci, przebywanie całymi dniami na walnym powietrzu, połączone z odpowiednio dawkowanymi ćwiczeniami fizycznymi, i na wypoczynek. Nauczanie stanowi tylko dodatkowe zada- nie prewentoriów. Odbywa się ono także na powietrzu: vi sali przy ot- wartych oknach, w ogrodzie, na werandzie. Czas pobytu w prewento- rium zależy od warunków domowych dziecka. Prócz poprawy stanu zdrowotnego kraju i wzmocnienia oporności młodego pokolenia na zakażenie, dla skuteczności walki z gruźlicą nie- zbędne jest wczesne wykrywanie i usuwanie ognisk gruźliczych, umożliwiające ochronę zdrowych przed zetknięciem się z zarazkiem gruźlicy. Jest to jedno z naczelnych zadań osobnych insty- tucji zwanych poradniami przeciwgruźliczymi. Pierwszą poradnię przeciwgruźliczą założył w r. 1887 Robert Phillip w Edyn- burgu. Po 11 latach ogłosił on przyjęte później przez wiele krajów zasady tzw. systemu edynburskiego walki z gruźlicą. Według tego systemu poradnia przeciwgruźlicza jest oś r o d k i e m, dookoła którego kon- centrują się składniki złożonego aparatu walki, mianowicie szpitale, sanatoria, pre- wentoria, kolonie itd. Ideę poradni spopularyzował zwłaszcza Calmette, który za- łożył w r. 1901 pierwszą poradnię we Francji w Lille pod pierwotną nazwą “prewentorium”. [patrz też: , rwa kulszowa, pierścionek zaręczynowy, poradnia psychologiczna kielce ]

Tags: , ,

Comments are closed.