Zaburzenia zdolności modulowania.

Lepkość (viscositas), cecha uczuciowości epileptycznej, jest również zaburzeniem zdolności modulowania, chociaż podkreślony tu jest przede wszystkim moment wzmożonej trwałości uczucia. Studia nad tymi skrajnymi, patologicznymi przykładami dają nam wgląd w szerokie możliwości wahań, jakim podlega zdolność modulowania uczuciowości w prawidłowych warunkach, Pojęcie to jest bardzo ważne jako część składowa pojęcia temperamentu. Ekspresja życia uczuciowego, czyli zdolność jego przejawiania się, podlega również dużym wahaniom zarówno typologicznym, jak i indywidualnym. Dziecko i człowiek nieokrzesany nie zadają sobie trudu albo nie są zdolni pohamować się w uzewnętrznieniu swoich uczuć. Wychowanie i kultura zmuszają ludzi do nakładania sobie masek, co ma na celu ukrycie przed okiem otoczenia prawdziwych uczuć albo nieszczere udawanie uczuć bynajmniej nie przeżywanych. Im silniejszy afekt, tym trudniej pohamować jego zewnętrzny wyraz. Abstrahując od tych zjawisk obłudy i zakłamania, rozważyć trzeba prawidłową zdolność człowieka do samorzutnego przejawiania się życia uczuciowego. Normalnie zachodzi harmonia i równoległość między treścią przeżywanego uczucia a jego zewnętrznym wyrazem. U jednych typów uzewnętrznianie to bywa żywe i wyraziste, u innych ospałe i niewyraźne. Przeważnie nie mylimy się, osądzając z oglądu tych zewnętrznych przejawów i treść, i nasilenie przeżywanych przez danego osobnika uczuć. Za najwyrazistsze zwierciadło uczuciowości uchodzi mimika człowieka, w znacznie mniejszym stopniu pantornimika lub czysto fizjologiczne objawy. Pomijamy tutaj oczywiście wypowiedzi człowieka, indywidualne wahania tej równoległości np. między mimiką a treścią uczucia posiadają bardzo dużą amplitudę. Już w prawidłowych warunkach możliwe jest współistnienie sprzecznych uczuć (ambiwalencja). Równoczesne przeżywanie przyjemności i przykrości nie należy u normalnego człowieka do wyjątków. Drapiąc swędzące miejsce przeżywamy równocześnie przykrość i przyjemność, trudniejsze to jest do zauważenia, gdy chodzi o uczucia wyższe, zwłaszcza o uczucia rodzajowo pokrewne, np. równoczesne przeżywanie miłości i niechęci lub nienawiści do jednego i tego samego osobnika. Zjawiska ambiwalencji odgrywają w psychopatologii szczególnie doniosłą rolę. Można też zrozumieć trudności praktyczne, zarówno co do przypadków prawidłowych, jak i chorobliwych, w ocenie ambiwalentnych uczuć na podstawie oglądu mimiki, w której można się dopatrzeć przejawów jednego i drugiego z dwu ambiwalentnych uczuć. [patrz też: zaburzenia orientacji, kamagra opis, leczenie pijawkami cena, cel ćwiczeń oddechowych]

Tags: , , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: cel ćwiczeń oddechowych kamagra opis leczenie pijawkami cena zaburzenia orientacji