Lepkosc (viscositas), cecha uczuciowosci epileptycznej,

Lepkość (viscositas), cecha uczuciowości epileptycznej, jest również zaburzeniem zdolności modulowania, chociaż podkreślony tu jest przede wszystkim moment wzmo- żonej trwałości uczucia. Studia nad tymi skrajnyIhi, patologicznymi przykładami dają nam wgląd w szerokie możliwości wahań, jakim podlega zdolność modulowania uczuciowości w prawidłowych warunkach, Pojęcie to jest bardzo ważne jako część składowa pojęcia temperamentu. g. Ekspresja życia uczuciowego, czyli zdolność jego przejawiania się, podlega również dużym wahaniom zarówno typologicznym, jak i indywidualnym. Dziecko i człowiek nieokrzesany nie zadają sobie trudu albo nie są zdolni pohamować się w uzewnętrznieniu swoich uczuć. Wychowanie i kultura zmuszają ludzi do nakłada- nia sobie masek, co ma na celu ukrycie przed okiem otoczenia prawdziwych uczuć albo nieszczere udawanie uczuć bynajmniej nie przeżywanych. Im silniejszy afekt, tym trudniej pohamować jego. zewnętrzny wyraz. Abstrahując od tych zjawisk obłudy i zakłamania, rozważyć trzeba prawidłową zdolność człowieka do samorzutnego przejawiania się życia uczuciowego. Nermainie zachodzi harmonia i równeległość między treścią przeżywanego. uczu- cia a jego zewnętrznym wyrazem. U jednych typów uzewnętrznianie to bywa żywe i wyraziste, u innych ospałe i niewyraźne. Przeważnie nie mylimy się, osądzając z oglądu tych zewnętrznych przejawów i treść, i nasilenie przeżywanych przez da- nego osobnika uczuć. Za, najwy.razistsze zwierciadło uczuciowości uchodzi mimika człowieka, w znacznie mniejszym stopniu pantornimika lub czysto fizjologiczne objawy, Pomijamy tutaj oczywiście wypowiedzi człowieka, Indywidualne wahania tej równeległości np. między mimiką a treścią uczucia posiadają bardzo dużą ampli- tudę. Już w prawidłowych warunkach możliwe jest współistnienie sprzecznych uczuć (ambiwalencja). Równoczesne przeżywanie przyjemności i przykrości nie na- leży u normalnego. człowieka de wyjątków. Drapiąc swędzące miejsce przeżywamy równocześnie przykrość i przyjemność, Trudniejsze te jest de zauważenia, gdy chodzi o uczucia wyższe, fi zwłaszcza o uczucia rodzajowo pokrewne, np. równe czesne prze- żyvvanie miłości i niechęci lub nienawiści do jednego. i tego samego. osobnika. Zja- wiska ambiwalencji odgrywają w psychopatologii szczególnie dontostą rolę. Można też zrozumieć trudności praktyczne, zarówno co do przypadków prawidrowych, jak i chorobliwych, w ocenie ambiwalentnych uczuć na podstawie oglądu mimiki, w któ- rej można się dopatrzeć przejawów jednego i drugiego z dwu ambiwalentnych uczuć. [patrz też: , odzież dla dzieci, olejek arganowy do włosów, firma sprzątająca ]

Tags: , ,

Comments are closed.